Właściwie to nie wiem gdzie się teraz znajduję. Zagubiłam się w czasie i przestrzeni. Jestem na pograniczu 2óch rodziałów w moim życiu i bioję się niewiadomego. Bo przecież studia to już 'wyższa szkoła jazdy', 'wyższy stopień wtajemniczenia', pytanie czy podołam?
Chciałabym bardzo, bo strasznie, ale to panicznie boję się porażki. Boję się innych schematów niż 'dostać się na studia, przetrwac trzy lata, zdać licencjat'.
Obok tego uczucia tli się pragnienie posiadania ciepłych, męskich ramion. Choć wiem, że teraz nie będę mieć czasu, żeby sobie zaprzątać głowę, to i tak przychodzą chwile gdy chciałoby się bardzo... Na razie racjonalizm wygrywa. :)
Wakacje mijają, jest kilka wspomnień, które się mocno wyryją. I za którymi będę tęsknić pewnie jesiennymi wieczorami.
Dzisiaj wieczór pachnie miodem, mlekiem i ... piwem. Żeganaj lato, do zobaczenia za rok!:)